Nieuwjaarsbrief Dirk Oellibrandt (MPET)

We zetten de laatste week van onze reeks nieuwjaarsbrieven in. Daarin maakt een belangrijke speler uit de brede wereld van de goederenstromen zijn of haar wensen voor 2019 bekend. Vandaag leest u de brief van Dirk Oellibrandt, president bij MPET.

Beste Flowslezers, beste maritieme collega’s en vrienden,

Toen mij werd gevraagd of ik bereid was om mijn bijdrage te leveren aan de reeks nieuwjaarsbrieven voor Flows, stond ik eerlijk gezegd een beetje in dubio. Enerzijds heb ik enorm veel sympathie voor ‘onze’ Flows: ik vind dat een haven zoals Antwerpen niet zonder een dergelijk medium kan. Anderzijds zou ik niet weten welke van mijn hersenspinsels interessant genoeg zijn om te delen met de buitenwereld. Maar bon, gezien mijn sympathie voor Flows de bovenhand heeft gekregen, bij deze toch een poging.

Terugblik

Sta me toe om te beginnen met een korte terugblik op 2018.

2018 was over het algemeen een bevredigend jaar voor MPET. De volumes zijn met 6% gestegen tot iets boven de 7 miljoen watergebonden teu. We zijn de traditioneel moeilijke zomerperiode voor wat de ploegenbezetting betreft, relatief goed doorgekomen en onze organisatie begint zich stilaan te ‘zetten’ na de verhuis en de uitbreiding. Wat ons wel zorgen blijft baren, zijn de arbeidsongevallen die voor het derde jaar op rij gestagneerd zijn op een niveau wat voor ons niet aanvaardbaar is.

Vooruitblik

Onze ambitie voor 2019 en de daaropvolgende jaren zijn dan ook duidelijk: een forse reductie van de frequentiecijfers qua ongevallen. Het spreekt voor zich dat we dat in nauw overleg gaan doen met al onze stakeholders, waaronder Cepa en de sociale partners, maar ook en vooral met de medewerkers zelf, onze belangrijkste partners in het hele veiligheidsdenken.

Wij staan als management van MPET dan ook rotsvast achter ons motto: ‘Een veilige en productieve werkomgeving garanderen om alle medewerkers tijdens en na het werk een gezond en goed leven te bieden’.

Economisch gezien, oogt de toekomst vrij rooskleurig. De volumeprognoses zijn positief en de verwachting is dan ook dat MPET vrij snel aan de maximale capaciteit zal zitten. En dit brengt ons naadloos bij het ECA-project waarnaar in een aantal vorige nieuwjaarsbrieven reeds werd verwezen.

Het klopt inderdaad dat het huidige voorstel – alternatief 9 – voor ons als MPET niet helemaal ideaal is. Maar om collega Karl Huts te parafraseren uit zijn nieuwjaarsbrief van vorig jaar, weliswaar in een andere context, beter een slechte beslissing dan geen beslissing. Nu komt het erop aan om te zien wat er verder mogelijk is, om de plannen verder vorm te geven en van start te gaan met de werkzaamheden.

Verantwoordelijk ondernemen

Naast onze economische rol, zijn we ook begaan met onze maatschappelijke rol. Zo hebben wij als MPET in 2018 zowel financiële steun gegeven als vrijwilligers afgevaardigd voor tal van sociale projecten in en rond Antwerpen, waaronder Moeders voor Moeders, Kamiano en Antwerp City Pirates.

En eveneens op het vlak van ecologie, worden continu stappen gezet. Zo werd bij de bouw van de nieuwe garage die in 2018 in gebruik werd genomen, volop de groene kaart getrokken, zowel op het gebied van afvalbeheersing en -verwerking als op dat van energiegebruik. De dieselmotoren van het vork- en schaarliftenpark worden versneld vervangen door elektrische modellen.

Havengemeenschap 'de clubkes'

Als voorzitter van ABAS en de raad van bestuur van Cepa, en zetelend lid van nogal wat overlegfora, ben ik uiteraard nauw betrokken bij het reilen en zeilen in onze gemeenschap.

Mocht ik een pessimist zijn, in het bezit van een halfleeg – of zelfs leeg – glas, zou ik zeggen: ‘ze zijn het over alles oneens’, om Marc Van Peel tijdens zijn afscheidsspeech te quoteren. Of: ‘dat is een bende clubkes die enkel aan de eigen belangen denkt, wat is dat voor een poespas’ – aldus de CEO van onze haven.

Uiteraard zit hier (meer dan) een grond van waarheid in. Maar Rome en Parijs zijn ook niet op één dag gebouwd en ik verkies de – wellicht naïeve – optimist in mij de bovenhand te laten halen. Ik meen namelijk een – weliswaar trage – evolutie te ontwaren waarbij de neuzen toch meer en meer in dezelfde richting neigen (of zoals de pessimist het zou verwoorden 'niet langer diagonaal tegenover elkaar staan').

De integratie van Alfaport in de Kamer/Voka is daarbij een belangrijke en positieve stap geweest. Ik hoop dat we in 2019 op deze ingeslagen weg kunnen verdergaan, waarbij een aantal belangrijke spelers in onze geliefde haven, naast het eigen bedrijfsbelang, ook meer en meer oog krijgen voor het algemeen belang van de haven.

Alleen op deze manier kunnen we er, volgens mijn bescheiden mening, voor zorgen dat de Antwerpse haven haar positie in de Champion’s League ook in de toekomst behoudt.

Beste wensen

Maar geen nieuwjaarsbrief zonder nieuwjaarswensen. En de grootste wens die ik iedereen zou willen toesturen, is een blakende gezondheid. Elk jaar opnieuw wordt bijna iedereen van ons in de zeer nabije kring geconfronteerd met collega’s, vrienden en familieleden wiens gezondheid te wensen overlaat, of nog veel erger …

Steeds weer maken we dan een goed voornemen: we gaan wat minder zagen en klagen over dingen die op de keper beschouwd details en futiliteiten zijn. Maar hoe snel zijn we dat voornemen altijd weer vergeten? Laat ons er in 2019 samen over waken dat we de belangrijke dingen in ons leven de prioriteit geven die ze verdienen!

Ik wens alle Flowslezers en hun familie een ongelooflijk mooi, warm jaar toe!

Dirk Oellibrandt, President MPET