Kathy Gelin (De Lichtboeie): “Ik ben geen gendarme of koffiemadam”

In deze vakantiereeks bezoekt Flows elke dag een horecazaak met een link naar de maritieme, transport- of logistieke sector. Café De Lichtboeie in Zeebrugge ontvangt 24/7 dokwerkers, chauffeurs, matrozen, motards en nieuwsgierige cruisetoeristen.

Op een vrijdagmiddag in volle coronatijd zijn amper twee tafeltjes bezet, één buiten en één binnen. “Veel te rustig naar mijn gedacht, geef mij maar opnieuw veel volk en plezier”, zegt Kathy Gelin. “Na vier jaar in het team van café De Lichtboeie ben ik een onderdeel van het meubilair geworden. Ik groeide op in een Franstalige streek maar leerde de taal van de kust spreken. Ik woon in het toeristische Blankenberge maar ik zit liever tussen de werkers van Zeebrugge. Dat betekent meer vaste klanten en meer ambiance.”

Barmoeder

De Lichtboeie was tot voor de coronamaatregelen 24 uren op 24, zeven dagen op zeven open. “Met elke dag en elke avond een ander publiek. Van dokwerkers en chauffeurs tot uitgangsvolk, mariniers en matrozen. Voor buitenlandse bemanningen moet je als goede barmoeder - ik vond dat als geboren Franstalige in het begin een verschrikkelijk woord – altijd op voorhand een taxi reserveren. Die gasten mogen maar één nacht van hun schip, dus ze gaan door tot ze op handen en knieën naar buiten kruipen.”

Van Free Riders MC tot cruisetoeristen

Terwijl Kathy klanten op het terras bedient, kijken we naar een projectiescherm geflankeerd door blauwzwarte sjaals en een vlag van Blue Army. Dit is ook een support pub van Free Riders MC. Allemaal ruige kerels bijeen? “Zo stoer zijn ze voor mij niet, hoor. (lacht) Het zijn allemaal gewone gasten die iets komen drinken en plezier maken. Iedereen is hier welkom, van gelijk welke motorclub of van gelijk welk voetbalteam. Zolang je maar respect voor elkaar hebt. We krijgen bijvoorbeeld vaak bezoek van carnavalgroep Dorstige Vrienden. Die naam behoeft geen uitleg zeker?”

Tot in maart het cruiseverkeer stilviel, verkenden ook talrijke toeristen de havenbuurt. “Zij komen overdag maar dan ben ik er niet. Ik werk alleen ’s avonds en ’s nachts. Ik ben een leutemaker, geen koffiemadam.”

Zeventigers missen sociaal contact

Kathy is als de dood voor de tweede coronagolf. “Veel zaken kregen al een eerste klap en vrezen voor het faillissement. Ook voor het personeel is deze situatie niet leuk. De politie komt om de haverklap controleren of we de regels respecteren. Nochtans doen we hard ons best. Ik kreeg al van sommigen de bijnaam ‘gendarme’ en wie mij kent, weet dat ik absoluut niet zo aangelegd ben”, knipoogt Kathy.

Het grootste probleem blijkt het verbod om aan de toog te zitten. “Veel mensen gaan op café om aan de toog anderen te ontmoeten. Een alleenstaande gaat niet buitenshuis om nóg eens alleen aan een tafeltje te zitten. Wij hadden zeventigers die voorheen drie keer per dag sociaal contact zochten aan de toog: voor hun aperitief, in de namiddag en ’s avonds. Die mensen zien we nu niet meer.”

Heimwee naar kroegentochten

Kathy hoopt dat de Zeebrugse horeca de pandemie en de bijhorende beperkingen zal overleven. “We zijn een gemeenschap die goed samenhangt en elkaar helpt. We verwittigen bijvoorbeeld als er een lastige persoon rondloopt. Ook na het werk komen we graag bijeen om nog zelf iets te drinken en om te ontspannen. Maar dat gaat niet meer nu iedereen gelijk om 1.00 uur moet sluiten.”

“De cafés in Zeebrugge leven met elkaar. We vinden het plezant dat veel klanten niet op één plaats blijven plakken maar de toer doen. Ze trekken van café naar café en de ene brengt de andere mee. Als ze met twee beginnen dan eindigen ze uren later met zessen, schouder aan schouder. Ik hoop van harte dat die goede tijd terugkeert.”

Café De Lichtboeie, Tijdokstraat 5, 8380 Zeebrugge
https://www.facebook.com/de.lichtboeie

Roel Jacobus