OPINIE: DeWaterbus straks mogelijk slachtoffer van eigen succes

Stefan Verberckmoes

Vorige vrijdag 10 januari werd de miljoenste passagier van DeWaterbus getracteerd op een bos bloemen en een fiets. De mobiele bruggen over de Schelde kennen bij momenten zo’n groot succes dat rederij Aqualiner zal moeten ingrijpen.

Stefan Verberckmoes

Shipping Analyst

Voor de viering van de miljoenste passagier waren Antwerps havenschepen Annick De Ridder en Jacques Vandermeiren als CEO van het Havenbedrijf Antwerpen graag van de partij op het ponton aan het Steenplein. Ook Vlaams mobiliteitsminister Lydia Peeters, die vanaf dit jaar garant staat voor de financiering van de waterbussen, sloot zich graag aan bij het ‘overdonderend succes’ van DeWaterbus. De cijfers liegen er niet om. Vorig jaar stapten bijna 577.000 reizigers (+35%) een snelle catamaran op. Vooral het aantal reizigers met fiets (194.639) kende een indrukwekkende stijging van maar liefst 128%.

Als regelmatige gebruiker van DeWaterbus kon ik al vele keren vaststellen dat DeWaterbus een project met grote ups en downs is. Laten we eerlijk zijn: in de winter zijn er vele uren dat de catamarans zo goed als leeg varen. Het overkwam me al meerdere malen om als enige passagier aan boord te zijn. Ik geniet dan van de luxe een persoonlijke watertaxi te gebruiken, maar besef dat de prijs van mijn ticketje niet volstaat om de operationele kosten te dekken.

Op andere tijdstippen schieten de reizigerscijfers de hoogte in. Vroege afvaarten vanuit Antwerpen zitten vaak bomvol met haven- en logistieke arbeiders wanneer de aankomsturen van de catamaran aan de Kallosluis samenvallen met shiftwissels bij Katoen Natie. Wanneer een shift daar gedaan is, is het gegarandeerd file op het ponton voor de waterbus die naar Antwerpen terugkeert. Het reizigerspubliek is dan duidelijk afkomstig uit alle hoeken van de wereld en veelal herkenbaar aan het fluohesje met het logo van Katoen Natie.

Op zo’n afvaarten is het echt proppen om alle koersfietsen, plooifietsen en stepjes van de reizigers mee te nemen op het achterdek. Meer capaciteit voor fietsen of specifieke rechtstreekse shuttles tussen het Steenplein en de halte Kallosluis zullen nodig blijken om dit groeiende woon-werkverkeer te blijven accomoderen.

Meer capaciteit voor fietsen of specifieke rechtstreekse shuttles tussen het Steenplein en de halte Kallosluis zullen nodig zijn om het groeiende woon-werkverkeer te blijven accomoderen

DeWaterbus kende niet voor niets de drukste dag ooit (6.135 reizigers) op een zondag in augustus. Voor amper 5 euro maak je een heen-en-weer-tochtje van het centrum van Antwerpen naar Fort Liefkenshoek of Lillo. Op zomerse dagen is dat een leuk uitje, wat het grote publiek overigens weer dichter bij het havengebeuren betrekt. Op zomerse werkdagen moeten de waterbussen wel de pieken van recreanten en haven- en logistieke arbeiders combineren. De matrozen proberen in de mate van het mogelijke al om voorrang te geven aan reizigers die op weg zijn van en naar het werk – die met de hesjes – maar eenvoudig is dat niet.

Hetzelfde probleem stelt zich overigens ook in Hamburg, waar de havenveerboten gratis zijn voor iedereen die een abonnement op het openbaar vervoer in de Elbestad heeft. Bij de eerste zonnige lentedag is het dan onmiddellijk aanschuiven aan de pontons van havenferrylijn 62, waar om de vijftien minuten een boot met een capaciteit van 250 passagiers arriveert. Op die zomerse dagen moet de bemanning aan de eindhalte in Finkenwerder iedereen van boord sturen, omdat er alweer een nieuwe massa klaarstaat om in te schepen.

Het is mij opgevallen dat DeWaterbus ook in de kalme dalmomenten zijn rol speelt. Fietsers laten bewust de auto staan om via de waterbus van en naar het werk te rijden. Soms zijn het nog maar enkelingen, maar wanneer de Oosterweelwerken op kruissnelheid zullen komen, zal de populariteit van DeWaterbus alleen maar toenemen. Ook de piekmomenten zullen dan nog drukker worden, wat betekent dat er tijdig moet uitgekeken worden naar voldoende grote catamarans met extra fietscapaciteit.