Bonny: “Situatie zeelui is schaduwkant van wereldeconomie”

Nieuws, Mensen
Michiel Leen

Het welzijnwerk voor zeelieden is in Antwerpen voor een groot deel in handen van de organisatie ‘Apostolatus Maris.’ Van oorsprong een katholiek initiatief, krijgt het vandaag een oecumenische invulling: de haven is verdeeld in vier sectoren, waarin ook protestantse geestelijken als aalmoezeniers optreden. De organisatie opereert vanuit twee vestigingen: het zeemanshuis aan de Italiëlei en het Harbour Hotel aan de Noorderlaan. Vandaag komt de Antwerpse bisschop Johan Bonny langs voor een bezoek aan de lokalen, een scheepsbezoek en bezoek aan BASF. 

Bakstenen 

Het is niet zomaar dat de organisatie bisschop Johan Bonny uitnodigt. Het welzijnswerk staat voor enkele grote uitdagingen. Niet in het minst dringt zich een oplossing op voor de verouderde gebouwen aan de Italiëlei. “We willen investeren in mensen, niet in bakstenen”, zegt voorzitter Jacques D’Havé, oud-administrateur-generaal bij MDK en nu voorzitter bij Apostolatus Maris. Bonny volgt het werk van de organisatie, als bisschop geldt hij officieel zelfs als ‘referent’ voor de organisatie in België. Zorg voor gelovigen ver van huis is een kerntaak, al staat het zeemanshuis open voor alle zeelui, en biedt het een waaier aan praktische diensten (en een bar) voor het internationale publiek. 

Zorgen aan boord

D’Havé en aalmoezenier Jos Van Hoof lichten de bisschop in over de omstandigheden aan boord. “Mijn aanvoelen is dat de situatie verslechtert”, zegt D’Havé. “Rederijen weten vaak niet meer hoe het hun bemanningen vergaat, omdat crewing agencies de bemanningen samenstellen. Bij die organisaties telt vaak alleen de bottomline. Wanneer een zeevarende in de problemen komt, door ongeval of problemen met het gerecht, zijn wij vaak de enigen die nog naar hen omkijken.” 

Tony Vuylsteke, eveneens ex-MDK en communicatiemedewerker voor Apostolatus Maris, beaamt: “De opkomst van sociale media zorgt er ook voor dat zeelui het op zee steeds zwaarder hebben. Dat lijkt paradoxaal, maar nu worden ze duizenden kilometers van huis geconfronteerd met de problemen thuis. Van een mug wordt snel een olifant gemaakt en dat vreet. Zelfmoord is intussen doodsoorzaak nummer één bij de zeevarenden.” 

“Schaduwkant van wereldeconomie”

Bonny blijft niet onbewogen bij de verhalen. “Door deze verhalen ga je je vragen stellen bij de maneir waarop onze wereld draait. Dit is de schaduwkant van onze wereldeconomie, van de mooie verhalen van het businessgebeuren. Maar wie gaat er nog achter de schermen om te kijken hoe het de mensen daar echt vergaat? Wat hier in de zeemansmissie gebeurt, is kostbaar: men probeert hier de ongekende problemen op te lossen. 90% van onze goederen komt van over zee. De Antwerpenaren mogen weten dat er ook mensen op die schepen werken en leven, en dat ze onze aandacht verdienen.”

Michiel Leen