Maurizio Aponte (MSC): “Ik kan Antwerpen met gerust hart verlaten”

Nieuws, Scheepvaart
Stefan Verberckmoes

Maurizio Aponte (59) was amper 19 toen hij zijn geboorteland Italië verliet en had toen nooit durven denken dat het zo lang zou duren vooraleer hij terug zou gaan. In 1988 werd hij door de rederij MSC van zijn neef Gianluigi Aponte naar Antwerpen gestuurd als ‘owner’s representative’ en ging hij er met twee collega’s van start. De rederij schakelde toen over van conventionele lading naar containers en was bij lange na nog niet de tweede grootste carrier ter wereld, die ze nu is.

Europa

In de voorbije dertig jaar heeft MSC in Antwerpen een enorme ontwikkeling gekend met de uitbouw van eigen containerherstelling (Med Repair), logistieke diensten (Medlog), een eigen agentuur (MSC Belgium) en uiteraard de dedicated containerterminal met Hessenatie en nadien PSA (eerst MSC Home en nadien MPET). Momenteel is Maurizio Aponte ‘executive director Europe’, wat betekent dat hij verantwoordelijk is voor alle activiteiten in Europa aan beide kanten van de Alpen. Zo was hij onlangs nog nauw betrokken bij de volledige overname van de containerterminal in het Zuid-Italiaanse Gioia Tauro, die nu nog meer als Med hub zal gebruikt worden.

Het Antwerpse kantoor is voor sommige functies ook het wereldwijde hoofdkantoor. Alle opvolging van verschepingen van gevaargoed wordt gedaan vanuit de Belgische zetel. Veel scheepsplanning wordt niet in Genève, maar in Antwerpen gedaan, waar onder andere ook de reefertechnici en bunkerinspecteurs worden aangestuurd. Met Engine Deck Repair heeft MSC in Antwerpen ook een eigen scheepswerf, die binnenkort overigens zal beginnen met de installatie van scrubbers op eigen schepen.

Napels

De positie van ‘executive director’ in Europa geeft hij begin mei op om de leiding van een kleine locale ferrymaatschappij in Napels over te nemen. Navigazione Libera del Golfo (NLG) exploiteert een vloot van 26 veerboten die 400 tot 700 passagiers vervoeren in diensten tussen Napels, Sorrento, Capri en andere bestemmingen als Tremiti, Amalfi en Positano (tweede foto).

Maurizio Aponte geeft toe dat dit een totaal ander type rederij is, maar het is het oudste familiebedrijf van de Apontes. Zijn neef Gianluigi was een van de aandeelhouders toen hij los daarvan MSC oprichtte en groot maakte. De familie Aponte startte NLG in het begin van de negentiende eeuw voor het vervoer van vracht in de baai van Napels. Later kwamen er passagiers bij en intussen worden er uitsluitend nog reizigers vervoerd.

Psychologische uitdaging

De leiding van NLG is momenteel in handen van twee oudere broers van Maurizio, die 78 en 80 jaar oud zijn. “Ik voel het als een morele verplichting om hen te gaan opvolgen.” Het was voor hem geen gemakkelijke beslissing. “Wanneer hier mensen komen solliciteren, zie je op hun cv meestal dat ze al voor verschillende bedrijven hebben gewerkt. Ik heb de voorbije veertig jaar alleen voor MSC gewerkt. Het wordt een grote psychologische uitdaging om me nu aan te passen aan een ander bedrijf, vooral omdat ik mijn werk altijd passioneel heb gedaan.”

Het enige wat Maurizio Aponte minder zal missen aan zijn huidige functie, is het vele reizen. “Ik was gemiddeld 110 dagen per jaar onderweg.” Wat hij als Italiaan in Antwerpen dan weer heeft gemist, is de zee. In die zin is het terugkeren naar zijn huis en boot in Sorrento een ‘back to the roots’. De verhuizing komt ook op een moment dat zijn vier kinderen het ouderlijk huis verlaten. Een zoon woont al in Italië en een dochter werkt in Londen, terwijl de twee andere nog universitaire studies volgen.

Eigen keuze

Aponte benadrukt dat het zijn eigen keuze is om naar Napels en het oude familiebedrijf terug te keren. Dat de familie Aponte geen eigen vertegenwoordiger meer in Antwerpen zal hebben, verandert niets aan het belang van de Scheldehaven voor de Zwitserse rederij. “We hebben hier zeer veel opgebouwd met onder andere MPET en de eigen container- en scheepsherstelling. Dat ik nu vertrek, verandert daar niets aan. Al die activiteiten worden geleid door bekwame mensen. Wat dat betreft besef ik dat ik met een gerust hart kan vertrekken.”

Stefan Verberckmoes