Nieuwjaarsbrief Philippe Degraef (Febetra)

Vandaag blikt in onze reeks nieuwjaarsbrieven (gratis en niet vergrendeld) Philippe Degraef, directeur van De Belgische transporteursorganisatie Febetra, vooruit naar 2019.

2018 is onder een vrij donker gesternte geëindigd met bloedrood kleurende beurzen. Het positief sentiment dat begin 2018 nog alom tegenwoordig was, neemt duidelijk gas terug. De economische groei lijkt over haar hoogtepunt heen. Naast de brexit, gooit de handelsoorlog tussen de VS en China roet in het eten. Dichter bij ons zorgen de nakende, ingrijpende wegwerkzaamheden in en rond Antwerpen voor de nodige onrust. Voor de transportsector zijn onrust, onzekerheid en een sputterende economie geen heuglijk nieuws. Een dergelijke cocktail vertaalt zich immers steevast in een dalende transportactiviteit.

Veel vraagtekens

Januari is de maand bij uitstek om vooruit te blikken op wat het nieuwe jaar ons brengen zal. Het minste dat men kan stellen, is dat onzekerheid troef is en dat 2019 derhalve een pittig, chaotisch jaar belooft te worden. Met tal van lastige uitdagingen voor de ondernemers. Want, hoe men het ook draait of keert, zich voorbereiden op het onbekende blijft altijd een gok.

En vraagtekens zijn er bij de vleet. Hoe zal de brexit aflopen? De landing of sprong in het onbekende is ingezet. Maar, krijgen we een zachte landing of stevenen we af op een regelrechte crash met invoerrechten, ellenlange wachttijden aan de grenzen, tijdrovende administratieve rompslomp en andere narigheden? Geen kat die het vandaag weet. In het horrorscenario van een no deal wordt de CEMT-vergunning na 29 maart de enige manier om nog transporten op het Verenigd Koninkrijk te verrichten. Zal het Belgisch contingent van 1.040 jaarvergunningen en 3.048 maandvergunningen al dan niet toereikend zijn?

Herstel concurrentiekracht

Van de huidige federale regering moeten we geen wereldschokkende dingen meer verwachten. De focus ligt vanaf nu op de verkiezingen van mei. Gaan we op federaal vlak opnieuw een ellenlang formatieproces tegemoet met alle politieke instabiliteit van dien? Hopelijk niet en komt er niet alleen snel een nieuwe regering in het zadel, maar vooral een regering die van het herstel van de concurrentiekracht van onze Belgische ondernemingen een topprioriteit maakt. Dat is broodnodig, want we zijn er nog niet, nog lange niet, nog lange niet. De taxshift, de loonmatiging, de indexsprong en de hervorming van de vennootschapsbelasting waren lovenswaardige initiatieven van de regering Michel, maar ze volstaan niet. Ze schreeuwen om een krachtig vervolg. Anno 2019 blijft de Belgische chauffeur nog altijd de allerduurste van Europa. De loonkosthandicap is nog lang niet weggewerkt. Zelfs niet ten opzichte van onze buurlanden. Om onze ondernemingen beter te wapenen tegen de internationale concurrentie, blijft een verlaging van de lasten op arbeid, zonder koopkrachtverlies voor de werknemer, een absolute noodzaak. Dat punt blijft heel hoog op de prioriteitenlijst van Febetra prijken.

Het gebrek aan een level playing field speelt onze Belgische vervoerders al lang parten. In de meest recente Eurostatgegevens lieten ze de allerslechtste score van heel Europa optekenen. Terwijl de totale transportactiviteit, uitgedrukt in tkm, in de EU met 5,4% steeg, daalde die van de Belgen met zomaar eventjes 13%. Niet omdat onze vervoerders prutsers zijn die niet in staat zijn om goederen van A naar B te vervoeren. Nee, louter en alleen omdat ze te duur zijn ten opzichte van de buitenlandse concurrentie.

Op de lange afstand zijn ze volledig uitgeteld. Op de korte afstand, transporten naar de buurlanden, zitten ze al jaren in de hoek waar de klappen vallen. Het meest verontrustende is dat ze nu ook in het binnenlands vervoer, op hun eigen thuismarkt dus, waar ze lange tijd vrij goed stand wisten te houden, rake klappen (eveneens min 13%) incasseren. Het blijft godgeklaagd dat onze transporteurs hun geografische topligging in het hartje van de blauwe banaan niet weten te verzilveren.

Mobility Package

Voor de transportsector wordt het ook uitkijken naar de verdere evolutie in het Mobility Package. Worden er voor de Europese verkiezingen nog knopen doorgehakt in de uiterst gevoelige dossiers zoals de detacheringsregels of de cabotage, die de EU letterlijk in twee splijten. Of begint men na de samenstelling van het nieuw Europees Parlement en van de nieuwe Europese Commissie opnieuw van nul? Niemand kan daar vandaag een antwoord op geven. Wat er ook van zij en hoewel de huidige regels verre van ideaal zijn, verkiest Febetra geen akkoord boven een slechte deal, waarvan de gevolgen zich jarenlang zouden laten gevoelen.

Laten we, ondanks alles, het vertrouwen in een betere toekomst behouden. Aan alle lezers van Flows alvast een succesvol, mobiel en gezond 2019.

Philippe Degraef, directeur Febetra