Mania en Seba (De Kavijaks): “Geboren op dag dat Elvis stierf”

In deze vakantiereeks bezoekt Flows elke dag een horecazaak met een link naar de maritieme, transport- of logistieke sector. De Kavijaks in Zwankendamme is een familiaal dorpscafé, omringd door de achterhaven en industrie van Zeebrugge.

Het voelt absurd aan om in een dorp waar alle 721 inwoners elkaar kennen, aan de ingang van het café je naam en telefoonnummer te noteren. Maar de coronamaatregelen gelden overal, dus ook in Zwankendamme. Het gehucht naast de achterhaven van Zeebrugge ontstond bij de bouw van de cokesfabriek in 1900 en kende een stevige groei bij de opening van de vlakglasfabriek in 1925. Daarvoor werden veelal Waalse arbeiders aangetrokken. Zij werden ondergebracht in barakken en 104 huizen in tuinwijkstijl. Carcoke sloot in 1996 en werd in 2002 afgebroken en gesaneerd als de ‘meest vervuilde plek’ van Vlaanderen. De glasfabriek AGC Glass Europe, sinds 1987 deel van de Japanse groep Asahi Glass Company, floreert nog steeds.

“Ik werk er al dertig jaar afwisselend in de vroege en de late ploeg”, zegt Sebastien ‘Seba’ Meunier (48), die samen met zijn vrouw Mania Van Hauter (43) op nieuwjaar 2017 café De Kavijaks overnam van Sylviane Apére en Peter Van Herck. “Eigenlijk waren we met twee koppels. Maar onze kompaan Nico Bailly, in het dagelijks leven havenarbeider, moet het om gezondheidsredenen kalmer aan gaan doen. Onlangs, eind juli, stapten hij en zijn vrouw Patricia Bicler in alle vriendschap uit de zaak. Voortaan zetten mijn vrouw Mania voltijds en ik deeltijds het café verder. In de zomer helpt onze dochter Chloë (20), die aan de Vives Hogeschool logopedie studeert, en we hebben nog een zoon Noah (12).”

Voetballer Thomas Meunier

“Dit café is ons derde kindje. Het was altijd een droom om hier een horecazaak te runnen. Op mijn twaalfde kwamen mijn ouders vanuit de Ardennen in Zwankendamme wonen. Vroeger heette deze zaak Belle-Vue en het was altijd mijn stamcafé”, vertelt Seba. Hij deelt zijn achternaam met de Waalse topvoetballer Thomas Meunier, die bij Club Brugge en Paris Saint-Germain furore maakte. “We zijn zelfs familie: onze grootvaders waren neven.”

Hij vond in Zwankendamme niet alleen een stamcafé maar ook zijn vrouw Mania. “Ik ben geboren op 16 augustus 1977, de dag dat Elvis stierf. Ik denk niet dat ik zijn reïncarnatie ben. Ik zing wel graag maar niet zo goed als hij”, lacht ze.

Nooit politie

Zwankendamme ligt verstopt in de strook tussen het Boudewijnkanaal en de spoorlijn naar Zeebrugge. “We zaten al tussen de industrie en de haven, en met de verdere ontwikkeling van de achterhaven en over enkele jaren een nieuwe Visartsluis, komen de schepen steeds dichterbij. Daarom krijgen we hier, in tegenstelling tot het aanpalende Lissewege, nauwelijks toeristen. Dit is een typisch dorpscafé voor mensen van hier. Behalve op maandag, openen we dagelijks van 8.30 uur tot minstens 22.00 uur. Zolang het gezellig is, blijven we open. De meeste dagen tot één uur ’s nachts”, zegt Seba.

Het halve dorp werkt in de haven en tal van havenmensen springen binnen voor de pretentieloze ambiance. “We vormen een grote familie, we hebben een machtig plezant cliënteel. In de vier jaar dat wij hier café houden, was er nooit politie nodig.”

Tv-serie en concerten

Het café kreeg zijn unieke naam toen in 2005 het dorp een decor vormde voor de tv-serie ‘De Kavijaks’. Regisseur Stijn Coninx baseerde zich op het gelijknamige boek dat Jozef Vantorre uit Heist had geschreven over zijn jeugdjaren rond de Tweede Wereldoorlog. Vantorre groeide op in een arm vissersgezin. Hun bijnaam Kavijaks zou te danken zijn aan de vriendschap van Vantorres grootvader met een gestrande Spanjaard die Cavaignac heette.

Tijdens de opnames kwam de filmploeg in het café eten en zich verwarmen. Dat inspireerde toenmalige cafébaas Chris Brion om de naam Belle-Vue te veranderen in De Kavijaks. Dat was niet zijn enige artistieke wapenfeit: Brion organiseerde intieme caféconcerten met kleppers als Guido Belcanto, Sioen, Brendan Crocker, Roland Vancampenhout, Jean Blaute, Eric Melaerts, Hans de Booy enzovoort. Toen zijn vrouw Anita ongeneeslijk ziek werd, lieten ze eind 2009 hun zaak over.

Nederlandse baggergasten

De Kavijaks heeft zich na de verplichte coronasluitingsperiode goed herpakt, zegt Mania: “De meeste klanten keerden terug en iedereen houdt zich aan de regels. Ons dorp vormt een grote bubbel en de mensen voelen zich thuis in onze familiale, kleinschalige aanpak. Het zijn meestal dezelfde mensen, dus we kennen we elkaar.”

“Door de jaren komen hier ook een aantal Nederlandse bemanningsleden van baggerschepen telkens terug. Ze voelen zich hier welkom en worden niet buiten gekeken. Daar zijn we trots op”, besluit Seba.

De Kavijaks, Lisseweegse Steenweg 50, 8380 Brugge-Zwankendamme
www.kavijaks.be

Roel Jacobus