OPINIE: Corona was niet erg genoeg

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Om de Flowslezer goed te informeren volgt elke redacteur een verplicht strikt regime van webinars allerhande. Ik vermoed dat ik stilaan een klacht wegens mishandeling riskeer. Terecht.

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Na het ook zelf uitzitten van sessies met een paar tientallen sprekers, is er weinig reden tot vrolijkheid. Soms zijn de huiskamers van de sprekers interessanter dan hun verhaal. Online lijkt het geleuter nog irritanter dan in een zaal, waar je tenminste nog kunt uitkijken naar de receptie en de hapjes. Wegklikken is een optie, maar je hoopt toch altijd dat die laatste spreker je wel kan boeien ...

Voor uw gemak vat ik de meeste sprekers even samen. Denk aan Frank of Sabine met een typisch Belgisch weerbericht. Het zou kunnen regenen, maar ook zon is mogelijk. Het kan hard waaien, maar ook niet. Lees: we weten het niet en doen dus maar een gokje. Het aantal sprekers dat me echt verraste met scherpe inzichten en heldere analyses, was zeldzaam. En ja, ook wij in de media doen mee aan het circus Gismans. Ik beken schuld.

Diversiteit inkomsten havens

Hier en daar waren er lichtpunten. Analyses die pleiten voor meer diversiteit in de inkomsten én activiteiten van havens. Ondernemers die duurzaamheid niet zien als een irritant pleidooi van een Scandinavische tiener, maar als een opportuniteit voor een objectiveerbaar verdienmodel. Toelichtingen over technologische toepassingen die werken veiliger en efficiënter maken. De wetenschap dat betrouwbare data nog meer dan ooit de basis zullen vormen van de leefbaarheid van organisaties en samenwerking. Sterke boodschappen over investeren in transparantie én in mensen. 

Het valt me helaas op dat een meerderheid van de sprekers zich vooral bezighoudt met de vraag: wanneer wordt het zoals vroeger? Een geluk dat online alleen de bovenkant van mijn lichaam zichtbaar is, want de broek hing vaak een verdieping lager dan ze dat behoort te doen. Natuurlijk heeft niemand een glazen bol om exact te voorspellen wat er voor ons ligt. En zeker de ondernemers in de logistiek niet. Die waren de voorbije twee maanden vooral bezig met de wereld draaiende te houden. Wat weinig tijd over laat om over de lange termijn na te denken. Helaas kunnen zij zich daarvoor niet enten op het leiderschap van anderen. Economen, politici en virologen, één front: ze brengen zelden helderheid.

Weer in zelfde brij

Ik begin mij af te vragen of het virus misschien niet erg genoeg was. Want zowel in de politiek als bij de sociale partners zitten we al terug in dezelfde brij als voorheen. Politici die vooral bezig zijn met te zeggen wat een ander allemaal verkeerd doet. Een virus dat de sociale partners helaas ook infecteert. Ik zie vakbonden in verkiezingsmodus die elkaar vliegen willen afvangen en meestal niet het hogere belang zien. Ik zie werkgevers die warm en koud blazen over het vrije initiatief en de rol van de overheid. Ik zie iedereen weer zwaaien met dezelfde taboes. Ik zie de verdeelde staten van Europa. En Amerika.

Risico nemen

Als iedereen blijft vinden dat een ander het moet oplossen én betalen, kunnen we besluiten dat het coronavirus niet sterk genoeg was om deze hardnekkige ziekte op onze oude continenten te vernietigen. De concurrentie in China zal het met vreugde aanschouwen.

Is er dan geen hoop meer? Natuurlijk wel. Gelukkig zijn er hier en daar ondernemers die niet naar een ander kijken. Die keuzes maken en doen waar ze goed in zijn: zich aanpassen en risico nemen. Die investeren in hun mensen en in een nieuwe technologie. Ik zie hier en daar leiderschap dat aanstekelijk werkt. Leiders die ook zichzelf pijn doen als ze van anderen inspanningen vragen. Who walk the talk, dus...

Niet toevallig zijn dat vaak ondernemers die met hun eigen centen werken. Alweer citeer ik mijn grootvader zaliger: Niets is gemakkelijker dan het geld van een ander uitgeven. Daar heeft corona niets aan veranderd.