OPINIE: Scheepsbranden smeken om meer ladingcontroles

Stefan Verberckmoes

Stefan Verberckmoes

Shipping Analyst

Na de ‘Yantian Express’ en de ‘APL Vancouver’ is de ‘Grande America’ dit jaar al het derde schip waarvan containers in brand vliegen. De schade van deze scheepsbranden is enorm. Meer controles op wat er nu werkelijk in de containers zit, blijken nodig.

De opvarenden van de gisteren gezonken ‘Grande America’ kunnen de gebeurtenissen gelukkig nog navertellen, al gaat het voor deze bemanningsleden wel over een bijzonder traumatiserende ervaring. Hun schip ligt inmiddels kilometers diep op de bodem van de Atlantische Oceaan. Dat is bijzonder jammer omdat alle ‘bewijsmateriaal’ om de schuldige aan te duiden, onbereikbaar is.

Ik neem aan dat de redersfamilie Grimaldi nu boos is. Ze zijn een schip verloren en de foto’s van hun brandende en kapseizende conro gaan momenteel viraal. Het is niet bepaald goede reclame. Straks komt er ongetwijfeld ook kritiek uit groene hoek op de milieuvervuiling.

MSC kan er over meepraten. In 2012 werd wereldwijd in scheepvaartkringen met argusogen de brand op de ‘MSC Flaminia’ gevolgd. Midden op de Atlantische Oceaan deed zich een explosie voor, waarbij drie bemanningsleden om het leven kwamen. De berging nam bijna drie maanden in beslag en ongeveer een derde van de lading ging in vlammen op. De verzekeringen hebben maar liefst 150 miljoen dollar aan schadevergoedingen moeten uitkeren.

Eind vorig jaar concludeerde een rechter in New York dat MSC helemaal niets te verwijten viel. De explosie gebeurde omdat verlader Deltech in volle zomerperiode gevaarlijke lading had verscheept die niet aan hitte mocht blootgesteld worden. Ook de expediteur Stolt Tank Containers werd schuldig verklaard omdat die de container al tien dagen voor afvaart had aangeleverd, waardoor de lading al die tijd in volle zon op de terminal in New Orleans stond.

De fout van één verlader kan gigantische gevolgen hebben. De brand op de ‘Maersk Honam’ van vorig jaar ligt nog vers in het geheugen. Met vijf doden kende deze scheepsramp een zware menselijke tol. Duizenden containers werden vernield en de eigenaars van de onbeschadigde containers moesten maandenlang op hun lading wachten en meebetalen voor de berging. Het onderzoek naar de oorzaak loopt nog.

Containers zijn voor rederijen letterlijk een box van Pandora. Het is de verlader die de aard van de lading opgeeft en de carrier moet ervan uitgaan dat die informatie correct is

Het blijft een probleem dat containers voor rederijen letterlijk een box van Pandora kunnen zijn. Op de terminal wordt immers een gesloten container aangeleverd en het is de verlader die de precieze inhoud ervan beschrijft en het gewicht doorgeeft. De carrier moet ervan uitgaan dat de opgegeven informatie correct is, ongeacht het feit dat misdeclaraties de veiligheid van schip en bemanning in gevaar kunnen brengen.

Maersk startte onlangs een proefproject om op vier containerterminals in de Verenigde Staten op eigen kosten containers te laten controleren op hun inhoud. Meer controles lijken onvermijdelijk om de overtreders te vinden nu de frequentie van de grote scheepsbranden lijkt toe te nemen.

Berichten van grote branden of het transport van beschadigde schepen leveren gespecialiseerde media als Flows hoge kijkcijfers op, maar eigenlijk scoren we liever met ander nieuws, waarover we ons niet boos maken. De verantwoordelijkheid van diegenen die ongewild dergelijke scheepsrampen veroorzaken, is torenhoog.