OPINIE: Out-of-the-containerbox

Bart Timperman - Flows - Hoofdredacteur

Bart Timperman - Flows - Hoofdredacteur

De donkere wolken hangen niet alleen letterlijk in de lucht boven de Antwerpse haven. Ook figuurlijk staat de barometer ongunstig na het advies van de auditeur van de Raad van State over een nieuw containerdok. Natuurlijk geeft niemand officieel de moed op, maar in de praktijk beseft iedereen dat het er niet goed uitziet. Waar we aanvankelijk geamuseerd keken naar de ontwikkelingen rond milieu in Nederland, zitten we nu zelf met de gebakken stikstofperen. Rotterdam lijkt nu plots weer veel voorsprong te hebben.

Iedereen wist van bij de aanvang van het ‘Complex Project Extra Containercapaciteit Antwerpen’ dat de kans groot was dat dit zou uitdraaien op een juridisch gevecht. Hoe nobel de pogingen ook zijn om tot een gedragen compromis te komen. De achterliggende gedachte was dat, na veel overleg, dat juridische varken wel zou gewassen worden. Maar intussen is het tijdsklimaat anders dan bij de start. Er is niet alleen tegenwind voor een Saeftinghedok in welke vorm ook. Er is ook het protest tegen de pijpleidingen richting Duitsland en de forse tegenwind voor INEOS. We moeten het onder ogen zien. Elk plan dat in de haven wordt gemaakt en dat niet ten voordele is van de een of andere plant of het een of andere dier, mag rekenen op forse tegenstand.

We kunnen jammeren dat de Chinezen het beter doen. Over grote infrastructuurprojecten wordt daar inderdaad snel beslist en ze worden snel uitgevoerd. Maar of we echt in zo’n regime willen leven? Toch liever iets te veel ouwehoeren dan het lot van de Oeigoeren, denk ik dan. De oefening tussen democratie, emocratie en economie is niet gemakkelijk.

Blijven tekenen en overleggen is wenselijk. En communicatie en transparantie, geen evidentie voor de maritieme sector, worden crucialer dan ooit om de broodnodige sympathie en het draagvlak voor de haven te winnen.

Maar het is ook niet fout om intussen uit te gaan van een worstcasescenario. Het is vermoedelijk geen toeval dat Jacques Vandermeiren recent pleitte voor een zoektocht naar containercapaciteit achter de sluizen. Het wordt inderdaad zoeken naar oplossingen om de groei in Antwerpen letterlijk een plaats te geven, voor het geval er geen nieuw dok komt. Hopelijk kan het ook dat onderdelen van het ECA-verhaal, zoals de extra zeeligplaats voor de zeevaart en voor de binnenvaart aan de Noordzee Terminal, goed voor 0,9 mio teu, los van dat nieuwe getijdendok kunnen worden gerealiseerd. Want met de realiteit van overbelaste sluizen op rechterover, lijkt alleen maar extra ruimte zoeken voor container achter de sluizen, niet de beste remedie.

Ook Zeebrugge kan een deel van het antwoord zijn. Niet alleen door daar goed te kijken naar beschikbare ruimte en meer vlotte verbindingen tussen Antwerpen en Zeebrugge. Maar ook door de plannen voor uitbreiding in zee, die ooit onder Coens werden bekeken, concreet te maken. Qua publieke opinie is daar alvast geen dorp dat moet wijken voor de haven.

Ten slotte is ook fusiehaven North Sea Port mogelijk een oplossing om druk van de containerketel te halen. Ook al noteert dan een ‘conculega’ de extra cijfers. Als de Vlaamse economie daar beter van wordt, moeten taboes maar sneuvelen. Vijf jaar geleden werd hier eens goed mee gelachen. Wie weet was dit nog zo belachelijk niet?

Een ding staat vast. Naïviteit is hier geen goed idee. Creativiteit des te meer. Out-of-the-box denken is helaas het meest misbruikte woord in managementskringen. Maar hier zal out-of-the-containerbox denken zéér belangrijk zijn.