OPINIE: Samen sterk tegen corona? Forget it ...

Philippe Van Dooren

De drie transporteursfederaties Febetra, TLV en UPTR hebben op enkele dagen tijd elk een enquête gepubliceerd over de gevolgen van de coronacrisis op de sector. De resultaten zijn gelijkaardig. Nogal een geluk. Maar wat een verspilling. Kunnen ze in deze zwarte tijden echt niet samenwerken?

Philippe Van Dooren

Redacteur Flows.be

Eerder deze week kreeg ik de resultaten te lezen van de ledenbevraging van TLV in haar magazine. Vanmorgen vielen die van een enquête van Febetra in mijn mailbox. Mijn artikel was amper online, of ik kreeg de resultaten van de enquête van UPTR binnen. Toen dacht ik: kunnen ze écht niet samenwerken? De boodschap ‘Samen sterk tegen corona’ lijkt aan de drie transporteursfederaties te zijn voorbijgegaan.

De resultaten van de drie enquêtes zijn gelijklopend, maar niet identiek. Normaal: de methodologieën en de vragen zijn niet dezelfde, het profiel van de leden ook niet. Hadden ze de handen in elkaar geslagen, dan was het staal respondenten representatiever en waren de antwoorden bruikbaarder om voorstellen te formuleren naar de overheid toe. Je zou je kunnen afvragen of de profileringsdrang naar de eigen leden toe – 'zie, we doen iets voor jullie' – het in deze niet haalde op de efficiëntie.

Overigens: een kanaal om een gemeenschappelijke enquête te houden, bestaat: het Instituut Transport en Logistiek België houdt al járen een conjunctuurenquête bij de Belgische vervoerders. Ben ik te naïef om te stellen dat het ITLB perfect een corona-enquête had kunnen uitsturen, desgevallend naar een bredere basis respondenten? Het moet toch mogelijk zijn om drie koppen bij elkaar te steken om samen de vragen op te stellen?

Die verdeeldheid maakt het ook moeilijker om die overheden aan te spreken over sectorspecifieke maatregelen.

Een groot voordeel in zo’n geval – en daar gaat het in essentie om – is dat de communicatie naar de federale en gewestelijke regeringen véél efficiënter zou geweest zijn. Nu moeten de politieke verantwoordelijken de resultaten van drie enquêtes lezen, met andere klemtonen. Dat vermindert natuurlijk de kans – die helaas al klein is – dat de betrokken ministers of hun kabinetten de resultaten ter kennis zullen nemen.

Die verdeeldheid maakt het ook moeilijker om die overheden aan te spreken over sectorspecifieke maatregelen. Het is ook moeilijker om de verladers erop te wijzen dat als ze de druk op de prijzen blijven aanhouden, de kans bestaat dat hun trouwe transportpartner er na de coronacrisis niet meer zal zijn. Wat een gemiste kans om met één stem te spreken.

Waarom die verdeeldheid? Zoals vaker is het een kwestie van ego’s. Eerdere toenaderingspogingen – die zijn er de afgelopen twintig jaar wel geweest – werden soms doelbewust getorpedeerd door directeurs of voorzitters van de federaties. Commerciële belangen speelden ook mee.

Daarom zou het goed zijn dat na de zwarte dagen, een wit blad wordt bovengehaald. Een fusie blijkt niet mogelijk, omdat het heden en het verleden te veel een rem zetten. Misschien is het tijd om een Staten-Generaal te houden en een volledig nieuwe organisatie op te zetten. Maar tja ... ik ben waarschijnlijk te naïef.