OPINIE: Met applaus betaal je geen facturen

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Veel medewerkers uit de logistiek staan mee aan het front in de strijd tegen corona. Denk maar aan de chauffeurs. De roep om een tastbare blijk van waardering klinkt steeds harder. Misschien is de oplossing om dat te doen makkelijker dan we denken.

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

In de massa artikels die wij en andere media rond de coronacrisis brachten, zitten een paar constanten. Vooreerst de lof voor de mensen uit de zorg. (Thuis)verpleegkundigen, verzorgenden, artsen. Terecht op één in de lofparade. Geen zinnig mens die daaraan twijfelt. Ook ten huize van ondergetekende hing een wit laken uit het venster.

Ook voor de truckchauffeurs waren er hartverwarmende pleidooien. Even terecht. Zonder hen geen wc-papier. Terwijl veel bedrijven de chauffeurs zelf geen toegang tot hun toilet en dus hun wc-papier willen verschaffen. Een shitmentaliteit, zou ik zeggen. Leve de truckers dus.

Voor de dokwerkers en de vele mensen die in de magazijnen staan, is er al een stuk minder aandacht. Terwijl ook zij vaak werken in een omgeving waar ‘social distancing’ en strikte handhygiëne lang niet evident zijn. Ook voor deze beroepscategorie onze hulde.

En dan vergeet ik nog de huisvuilophalers, rekkenvullers, kassamedewerkers, en ga zo maar door, die ook vaak met een gezondheidsrisico toch blijven werken. Respect ook. Ondergetekende loopt als thuiswerker toch een pak minder gezondheidsrisico’s. Het hoogste risico is een oorveeg van mijn huisgenoten als ik weer ergens wat nota’s laat slingeren.

Onze overheid neemt terecht maatregelen om bedrijven en mensen te steunen die delen in de coronaklappen. Daar lijkt weinig debat over te bestaan. Maar steeds meer klinkt de oproep om iets te doen om de Belg die werkt met een risico, ook te belonen.

Dat is geen evidente. Maar als we even buiten de doos mogen denken. Wat als de overheid nu eens minstens de ‘bijzondere bijdrage voor de sociale zekerheid’ op het loon van werknemers uit essentiële beroepen, voor een maand zou schrappen en bij de werknemer laten. Of bij uitbreiding de werknemersbijdrage. Zij of hij heeft immers al een bijzondere bijdrage aan de sociale zekerheid geleverd. Natuurlijk met een beperking tot een bepaald loonplafond.

Het zou alvast weinig administratie of extra verrichtingen vragen. En het kost de geplaagde bedrijven niets. En de verpleger, trucker of dokwerker (v/m) zal zich écht wel gewaardeerd weten. Want met witte lakens, duimpjes en applaus betaal je geen facturen.

Bart Timperman