OPINIE - Malaise bij afhandelaars: is stilaan de bodem bereikt?

Kasper Demol

Het rommelt al even in het afhandelaarswereldje. Zowel bij lage als hoge volumes staan ze onder druk. In 2018 zag elk van de drie grote afhandelaars op BRUcargo een topmanager vertrekken. Wat is er aan de hand?

Kasper Demol

De onvrede zit diep bij de afhandelaars. Zowat een jaar geleden staakten de bagageafhandelaars van Swissport. In januari de collega’s van Aviapartner. Ook aan de vrachtzijde is de druk hoog. Niet alleen voor het personeel, zo blijkt. Maar liefst drie topmanagers trokken de deur het laatste half jaar achter zich dicht. Twee CEO’s (Swissport en WFS) en een general manager cargo (Aviapartner).

Dat is volgens een goede bron in de vrachtwereld het gevolg van druk langs twee kanten. De managers bevonden zich tussen hamer en aambeeld, tussen enerzijds het personeel dat al langer klaagt over te hoge werkdruk en te lage investeringen in materiaal en anderzijds de top van het bedrijf dat eindelijk winstgevendheid wil, zeker nu de volumes groeien en luchtvracht floreert.

Bovendien is dit geen Belgisch fenomeen. In heel West-Europa wordt er door de sector geklaagd over de vertragingen die de afhandelaars veroorzaken.

Spiraal

Maar waarom lijkt het alsof de afhandelaars geen graantje meepikken van de opwaartse luchtvrachttrend? Het is voor een deel hun eigen schuld. Het duopolie op BRUcargo om vliegtuigen te laden en te lossen, maakte dat Swissport en Aviapartner onder de prijs gingen werken om toch maar contracten binnen te halen. Daardoor liggen de tarieven vast, ondanks de hogere volumes. Enkel niet-geplande vluchten kunnen wat extra opleveren.

Dat leidde dan weer tot een negatieve spiraal, want de marges stonden zwaar onder druk, investeringen in materiaal bleef uit. Die spiraal moet doorbroken worden. De hoop dat een derde speler daarvoor kan zorgen, wordt niet door iedereen gedeeld.

In Luik groeiden de volumes zo sterk dat de afhandelaars het tempo niet meer aankonden. Dat zorgde dan weer voor onvrede bij de luchtvaartmaatschappijen en de forwarders.

Kwaliteitsinjectie

Volgens een bron bij de luchtvaartmaatschappijen kan een derde speler wel degelijk een verschil betekenen. Net zoals supermarkten zich niet alleen op prijs profileren, zou dat dan ook bij de afhandelaars het geval zijn. Betere dienstverlening zal dan met een hogere prijs komen. Nu de volumes stijgen, hebben de luchtvaartmaatschappijen misschien ook wat meer marge om die meerprijs te betalen. Uiteindelijk worden zij nog altijd verantwoordelijk gehouden voor vertragingen die vrachtzendingen oplopen, ook al is het in het magazijn.

Anderen vrezen dan weer dat een derde speler nog meer druk op de prijzen zal zetten. Waardoor de situatie helemaal erbarmelijk wordt. Hoe dan ook moet er iets veranderen, want momenteel zit men met een kip-eiverhaal. Is de service lamentabel door de huidige prijzen? Of zijn de prijzen laag omdat de service niet het-je-dat is?

Voorspellen

Volgens de bron binnen de luchtvaartmaatschappijen wist heel de sector dat de volumes in 2017 sterk gingen stijgen door voorspellingen van onder andere Seabury. Forwarders en luchtvaartmaatschappijen maakten afspraken voor de langere termijn om de spreekwoordelijke bluts met de buil te nemen. De afhandelaars bereidden zich echter niet voor op de piek. En nu is het alle hens aan dek.

Initiatieven zoals de slot booking app van BRUcloud kunnen de pieken voor de afhandelaars beter helpen voorspellen. Maar het personeelstekort zal de afhandelaars parten blijven spelen. De wurgcontracten die de afhandelaars (zelf) afsloten met de luchtvaartmaatschappijen worden hopelijk ook snel verleden tijd, zodat broodnodige investeringen in kwaliteitsvolle dienstverlening kunnen starten. If you pay peanuts…