OPINIE: Maak van een dok geen zootje

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Minister Koen Van den Heuvel kaapt vrijdag met een lek naar Gazet van Antwerpen de 'historische beslissing' over een nieuw dok voor Antwerpen. Een schoolvoorbeeld van wat in de lesboeken pol en soc in het vak 'Tsjevenstreken' wordt gedoceerd.

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

"Een historische beslissing", jubelt de burgemeester van Puurs en Vlaams minister van Leefmilieu apetrots vrijdag in de krant die in zijn kiesgebied het meest wordt gelezen. Om te beginnen is die beslissing niet zó historisch als de CD&V-lijsttrekker voor het Vlaams parlement poneert. De beslissing die op vrijdag 17 mei door de Vlaamse regering is gecommuniceerd, is gewoon de volgende stap in het dossier Extra Containercapaciteit Antwerpen (ECA). De échte historische stap volgt eind dit jaar, als de onderzoeksperiode van het complex project na veel jaren écht wordt afgesloten.

Dat de lijsttrekker van de CD&V na amper drie maanden ministerschap als een pauw gaat pronken met de containerpluimen, is potsierlijk. In de voorbije jaren was het delicate dossier 'eigendom' van Ben Weyts (N-VA) die – ere wie ere toekomt – het dossier toch richting een beslissing duwde. De andere partijen waren muisstil over het hele project. Je hoeft dus niet gestudeerd te hebben om te beseffen dat Weyts straks op de Vlaamse regering niet meteen vrolijk zal zijn als hij Van den Heuvel ziet. Want vandaag moest zijn 'moment de gloire' worden.

Maar voor de N-VA gaat orakelen over het bedenkelijke gedrag van Van den Heuvel: het is even getelefoneerd om een week voor de verkiezingen een beslissing in zo'n dossier te communiceren. Bart De Wever had deze beslissing, net als die over de Visartsluis in Zeebrugge, al aangekondigd op het Vokaverkiezingsdebat begin vorige week. Alleen was een bevestiging van die melding daarna niet te krijgen. 'Make that the cat wise', zou een Poperingse wietteler zeggen als beweerd wordt dat deze timing toeval was. Net zoals de oproep van het Havenbedrijf begin deze week om haast te maken er niet toevallig kwam. Over een dikke week zijn er verkiezingen. Dan is niets toeval.

"Wat ben jij toch een brombeer", hoorde ik recent zeggen. "Straks moet jij nog voor de Partij van de Dieren gaan stemmen." Waarom zou ik? Iedereen ziet toch dat in de vele parlementen al veel rare beestjes zitten. Je vindt er niet alleen de pauw van Puurs. Maar verder ook een bont gezelschap van papegaaien, snoeshanen, steenezels, bokken, lieveheersbeestjes en kameleons. En ja, je vindt er ook hier en daar zelfs nog een trekpaard en een raspaard.

In dat politieke vlooienspel zou je de realiteit nog uit het oog verliezen. En die is dat deze stap er niet voor zorgt dat de ondernemers in de haven straks een goede fles opentrekken. Want de gemiddelde ondernemer in de haven ziet een slechts aan één kant bruikbaar nieuw getijdendok als een flauw compromis. Omdat fel protesteren voor nog meer vertraging zou zorgen bij de ontwikkeling van extra containercapaciteit, legt de havengemeenschap zich neer bij wat het hoogst haalbare lijkt.

De vraag zal zijn of de tegenstanders in het dossier, diegenen die Doel en het milieu willen redden, even constructief zullen reageren. Het volume bezwaarschriften eind augustus en de eventuele betwistingen voor rechtbanken later in het dossier, zullen dat duidelijk maken. Hoe dan ook zullen ze dit dossier straks meer nodig hebben dan een politieke dierentuin. Daarom eindigen we met de positieve noot. De echte historische stappen komen na de verkiezingen. Omdat we daarna normaal gezien toch op een paar jaar zonder verkiezingen afstevenen, kunnen we hopen dat straks een paar stevige trekpaarden voor de Saeftinghekar gaan lopen.

Bart Timperman