OPINIE: Klimaatdoelen zullen nog bloed, zweet en heel veel geld kosten

Philippe Degraef, directeur Febetra

Philippe Degraef, directeur Febetra

De cijfers van ACEA, de Europese federatie van de constructeurs, laten er niet de minste twijfel over bestaan: in het vrachtwagensegment heeft diesel, met een aandeel van 98%, een quasi monopoliepositie. Focust men zich enkel op de nieuwe vrachtwagens die verleden jaar ingeschreven werden, dan nog scheert diesel met 96,4% bijzonder hoge toppen.

Ik hoor sommigen al denken: so what? Wel, het alomtegenwoordige coronavirus mag ons vooral niet doen vergeten dat klimaat en milieu cruciale issues blijven en dat ook het wegvervoer zijn duitje in het zakje zal moeten doen. Doen alsof er met het klimaat geen vuiltje aan de lucht is, is geen optie. De uitstoot van broeikasgassen met 55% verminderen tegen 2030, dat zal bloed, zweet en vooral veel geld kosten. Met fossiele diesel als dominante brandstof is het halen van de doelstellingen, die in de Europese klimaatwet vastgebeiteld zijn, totaal uitgesloten.

Weinig alternatieven

In de wetenschap dat 'veel minder emissies' het nieuw ordewoord wordt, moeten wegvervoerders stilletjes aan uitkijken naar andere energiebronnen. Gek veel alternatieven voor de klassieke dieseltruck zijn er nog niet. In het zwaar segment beperkt het aanbod zich de facto tot lng. Sommigen zullen misschien opwerpen dat er ook elektrische trucks bestaan. Klopt, maar de aankoopprijs van een e-truck is vier- à vijfmaal hoger dan die van zijn dieselbroertje. Met drie verkochte exemplaren verleden jaar, is de e-truck een uiterst marginaal gegeven. Wie van een waterstoftruck droomt, zal pas vanaf 2025 bij de grote vrachtwagenconstructeurs kunnen aankloppen. Of de total cost of ownership min of meer aanvaardbaar zal zijn en of de publieke tank- en laadinfrastructuur toereikend zullen zijn, toch wel twee essentiële randvoorwaarden voor een succesvolle energietransitie, daar heeft iedereen voorlopig het raden naar.

Onbeantwoorde vragen

De eindbestemming is gekend, de weg er naartoe is nog bezaaid met tal van vraagtekens. Een van de weinige zekerheden is dat de energietransitie zal resulteren in een energiemix. De technologie die zich het best leent voor stadsdistributie zal waarschijnlijk nauwelijks in aanmerking komen voor internationaal vervoer over lange afstanden. Quasi even zeker is dat de professionele diesel in zijn huidige vorm geen eeuwigheid meer overeind zal blijven. Steeds meer stemmen gaan op om die 'subsidie' af te schaffen of op zijn minst uit te faseren. Voor de transportsector komt de afschaffing van de professionele diesel neer op een fiscale bestraffing zonder enige vorm van gedragsverandering zolang er op operationeel, technisch en vooral economisch vlak geen volwaardige alternatieven voor diesel zijn.

Duurzaam en duurder

De overgang naar een toekomstbestendige logistiek is een klus die de transporteur onmogelijk op zijn eentje kan klaren. Verladers, constructeurs, energieleveranciers, overheden en consumenten, om maar enkele partijen te noemen, zullen allemaal mee in bad moeten. Maar de echte gamechanger zal er pas komen als verladers en consumenten bereid gevonden zullen worden om extra te betalen voor schoner vervoer. Want, hoe men het ook draait of keert, duurzaam is quasi altijd synoniem van duur.