OPINIE: Doel gemist?

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

De reacties uit de Antwerpse havengemeenschap zijn behoorlijk duidelijk. Het plan 9 bis van Ben Weyts lokt teleurstelling uit. Maar brengen de reacties nog veel aarde aan de dijk? Door een plan met Doel voor te leggen, lijken de kaarten geschud.

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Na een hete zomer de geheugens even opfrissen. In het voorjaar verraste Vlaams minister Ben Weyts vriend en vijand door uit het niets met een negende alternatief te komen voor de extra containercapaciteit in Antwerpen. Een plan met een zwaaikom. In dat plan verdween Doel en werd de extra capaciteit gespreid over meerdere locaties, waaronder dus een Saeftinghedok met die zwaaikom. Die ‘zwenking’ werd Weyts niet in dank afgenomen. Heel wat partners uit het voorafgaand overleg voelden zich geschoffeerd. Zij trokken al richting advocaten. Ook de reders en academicus Notteboom reageerden met weinig enthousiasme. Niemand echt blij dus.

Rekenen

Daarop volgde de totale stilte. Tot kort voor de zomer een nieuw plan werd gelanceerd. Dat doodleuk als het negende alternatief werd gepresenteerd. Ofwel behoort Weyts tot de club N-VA-ministers die niet zeer goed kunnen rekenen. Ofwel lijkt het erop dat Weyts vooral wil vergeten dat hij in februari out of the blue vriend en vijand verraste met zijn negende alternatief. Maar negen + één is, we hebben meermaals gecheckt, nog altijd tien. Maar goed: omwille van de lieve vrede doopten wij het plan maar 9 bis. Ook al lijken de broertjes verdacht weinig op elkaar.

Geest

Belangrijker dan de rekenoefening, is de bocht rond Doel. Sinds februari schoof Weyts blijkbaar flink op richting de activisten die Doel willen behouden. Door nu in een tussennota een plan te lanceren als hét plan en daarin Doel te vrijwaren, laat hij de geest uit de fles. Vanaf vandaag is het zo goed als zeker dat elk alternatief dat Doel wél van de kaart haalt, ten dode is opgeschreven. Niet toevallig spreekt Doel 2020 in de media van een goed plan waarover gepraat kan worden. De visie van de reders en academicus Notteboom op zijn ‘vergeten’ negende alternatief, waren blijkbaar minder zwaarwichtig dan de lobby die Doel wil behouden. Een interessante en veelzeggende ontwikkeling...

Leefbaar

Blijft de kwestie of het geredde Doel echt een leefbaar dorp kan zijn. Met 24/7 operaties op schepen die – bij wijze van spreken – tot aan de achterdeur varen, lijkt dat een utopie. Geef mij er een gratis woning en ik bedank feestelijk. Of toch: misschien is het iets om mijn stokdove suikertante blij mee te maken.

Genoeg gelachen. Alhoewel. De kans is niet denkbeeldig dat dit verhaal hard gaat lijken op dat van Zaventem. De klucht rond de nachtvluchten is intussen een belangrijk hoofdstuk in de serie voor buitenlanders: ‘Met Belgen is het altijd lachen’. Intussen ligt ergens in Brussel een stapel pv’s klaar voor vliegtuigmaatschappijen waarvan niemand weet wat er mee gaat gebeuren. 

Wie garandeert dat de inwoners van Doel net als die van de omgeving Zaventem niet naar de rechter stappen voor hun (nacht)rust? Niet toevallig vraagt Alfaport-Voka garanties voor de operaties. Benieuwd of die er komen en hoe hard die zijn.

Buitenland

Daarnaast blijft dé hamvraag hoe de grote spelers in het buitenland zullen reageren als dit plan definitief wordt. Het kan dat sommige afhandelaars die nu in Antwerpen actief zijn, stiekem blij zijn dat er geen nieuwe speler kan komen. Uit de reactie van de rederijen gisteren blijkt toch vooral ongenoegen. In de buitenlandse hoofdkwartieren weten ze zeer goed wat ze willen. Dat krijgen ze niet. Natuurlijk hoeft een overheid buitenlandse bedrijven niet op hun wenken te bedienen. Een soeverein land kan nooit de dienaar zijn van één particulier belang. Maar kiezen kan consequenties hebben.

De vraag van 1 miljoen wordt dus of zij daar vrede nemen met wat voorligt en blijven investeren in Antwerpen. Als het antwoord daarop neen is, is een Saeftinghe met Doel een Saeftinghe zonder doel. Zeker als er ook nog kan beknibbeld worden op de 24/7-operaties. In dat geval wordt Doel misschien nog het dorp met de grootste groeimogelijkheden ter wereld. En is de mobiliteitsknoop meteen opgelost wegens steeds minder goederenvervoer. Maar moeten we dan ook blij zijn?

Bart Timperman