OPINIE: De dokken zijn geen verkiezingsplatform

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Voor het geval u er nog zou aan twijfelen: er zijn verkiezingen in 2018 en 2019. We gaan een tijd tegemoet waarin politici nog meer dan gewoonlijk aan opbod doen om zich te profileren. Iets anders moet je achter het voorstel van twee Open Vld’ers rond de wet-Major niet zoeken.

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Ze moeten namelijk terug wat doen omdat een N-VA-collega – of schrijf ik concurrent? – recent ook nog een rondje ‘havenvakbond aanvallen’ draaide. Wie gelooft dat deze demarches in de eerste plaats het welzijn van de haven voor ogen hebben, is behoorlijk naïef. De indieners van het voorstel wonen niet in Antwerpen, Zeebrugge of Gent. In Merelbeke en Leuven is de wet-Major niet meteen top-of-mind.

Natuurlijk moet het debat over het verschil tussen havenarbeid en logistiek gevoerd worden. Als het verwerken van een lading die geen schip zag en er ook nooit één zal zien, tóch wordt beschouwd als havenarbeid, dan is er objectief iets fout. Dat gesprek moet zonder enige twijfel gevoerd worden. Met de klemtoon op: gesprek. Net zoals een wilde staking allesbehalve constructief is, zijn wilde wetsvoorstellen dan evenmin. Ze geven de tegenpartij vooral argumenten om niet aan tafel te komen. Terwijl we zo snel mogelijk aan die tafel raken, willen we ooit beweging krijgen in het verhaal van de logistiek en de e-commerce in Vlaanderen.

Oerconservatief

In tal van gesprekken geven bedrijfsleiders aan dat de kwaliteiten van de havenarbeiders een van de sterkste troeven van de Vlaamse havens zijn. Dat mag geen vrijgeleide zijn voor de vakbonden om oerconservatief te zijn en elke verandering af te schieten. Maar ik leerde aan de kaarttafel dat je je troeven goed moet uitspelen.

Er lopen in de vakbondswereld inderdaad nog figuren rond die in een vorige eeuw leven en pas opleven als er palletten fikken in een leeg vat. Maar steeds meer zie je er mensen die oprecht bezig zijn met het welzijn van de mensen én het bedrijf of de sector. En niet met hun eigen syndicale privileges. In een tijd waar ook vakbonden steeds meer op hun grenzen botsen en noodgedwongen zoeken naar nieuwe modellen, is het verstandiger om de vernieuwers daar de hand te reiken.

Polarisatie

De oude rode of groene ijzervreters nog eens lekker een schop onder de kont geven, kan best een prettig gevoel geven. Het maakt hen alleen maar sterker in hun onverzettelijkheid. De havenwereld kan in tijden van groei verlammende polarisatie missen als kiespijn. Gebruik dus de dokken niet als verkiezingsplatform.