Goede loods gezocht

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Uitgerekend in de periode dat de initiatiefnemers van ASV en Alfaport uitpakken met de resultaten van hun uitgebreide nautische audit, gaat de Antwerpse haven gebukt onder de acties van de loodsen. Eerst de rivierloodsen, nu de zeeloodsen. Toeval bestaat niet.

Bart Timperman, hoofdredacteur Flows

Even situeren: de nautische audit is gemaakt met de volle medewerking van alle actoren. Dat wil zeggen dat er een audit werd gemaakt door meerdere bureaus die telkens een groep spelers in de nautische keten afdekten. Dat leidde tot zes deelrapporten die in alle transparantie voor de betrokkenen in een rapport werden gegoten.

Het hele proces verliep volgens ingewijden constructief en positief. De initiatiefnemers droomden ervan dat het samenhorigheidsgevoel ertoe zou leiden dat niet alleen de studiebureaus winst zouden halen uit het hele auditverhaal. Maar dat alle betrokkenen eensgezind zouden lessen trekken uit de studie en voor het algemeen belang uit hun comfortzone zouden komen.

Net zoals toeval niet bestaat, zijn dromen ook bedrog. De audit ziet nu eenmaal ondubbelzinnig vooral verbeteringsmogelijkheden in het functioneren van de loodsen. Kort door de bocht: de planning kan beter, de efficiëntie kan hoger, de communicatie moet beter. De audit geeft onder meer aan dat ‘multivalente’ loodsen die op alle trajecten inzetbaar zijn een meerwaarde zouden bieden.

En dat zien de loodsen niet zitten. Zij willen binnen de huidige opdeling: zee, rivier, kanaal of dok blijven. Net in die delicate context sluit de bevoegde minister Weyts op de valreep en met het mes op de keel, een akkoord af met één partij: de rivierloodsen. Een akkoord dat overigens vanaf de eerste seconde totaal anders werd toegelicht door beide partijen. Een akkoord dat kwaad bloed zet bij de zeeloodsen die – naar eigen zeggen – vruchteloos om een gesprek met minister Weyts vragen.

Die context is een cadeau voor mensen die het hele ‘samen voor een betere haven’-verhaal van de audit maar niets vinden. Volgens sommigen terecht. Zij die vinden dat ze geen gehoor krijgen voor hun – ik citeer – ‘gerechtvaardigde wensen’. Volgens anderen onterecht omdat de loodsen – ik citeer opnieuw – ‘alleen maar bezig zijn met het afschermen van hun bijverdiensten, comfort en hun hoge lonen’.

Tja. Met dat soort stelllingenoorlog lijkt de kans om in een geest van constructiviteit te sleutelen aan een betere nautische keten in rook op te gaan. Je zou voor minder als nu ook het ene type loods tegen de akkoorden van een andere gaat ageren. Sommigen blijven ondanks alles nog steeds hopen dat een doorbraak op basis van redelijkheid nog een kans maakt. Anderen denken dat een doorbraak moet geforceerd worden. Al naargelang van het standpunt door een staking of door het breken van die staking.

Journalisten zijn slechte rechters. Dus is het niet aan een redactie om te oordelen. Maar de geschiedenis leert dat er bij oorlogen vooral verliezers zijn. Net zoals de geschiedenis leert dat maar heel weinig mensen die les ook ingestudeerd hebben. En vooral: uit de geschiedenis weten we dat oorlogen vooral heel veel onschuldige slachtoffers maken. Het valt helaas te vrezen dat we, ondanks al deze historische wetenschap, naar een zoveelste veldslag gaan. Of gebeurt er toch een mirakel waardoor alle partijen met pragmatisch gevoel door dit belangrijke moment 'geloodst’ worden? Laat het ons minstens eens zijn over het feit dat een goede loods altijd welkom is, zeker in een zee vol mijnen.

Reageren? Dat kan via opinie@flows.be. De redactie beslist autonoom of uw reactie gepubliceerd wordt.