OPINIE: Eigenlijk zou Bulc nu ontslag moeten nemen

Philippe Van Dooren

Philippe Van Dooren

Redacteur Flows.be

Het idee van een herziening van de transportwetgeving werd door haar voorganger, de Est Siim Kallas, al in 2012 gelanceerd. De zogenaamde ‘Road Package’ moest voor meer geharmoniseerde regels zorgen. Maar ook de cabotage verder liberaliseren, de natte droom van de Oost-Europese lidstaten. Bulc nam eind 2014 vol ambitie de fakkel over. Zij wou breder gaan. “Alles wat kan leiden tot onduidelijkheid en interpretatie zal worden herzien”, zei ze ons kort na haar aantreden. Zij zag het echter zo breed dat de Road Package de ‘Road Initiatives’ werd, om uiteindelijk als een ‘Mobility Package’ naar voren geschoven te worden.

Van meet af aan was er kritiek uit zo goed als alle hoeken van de transportsector, weliswaar om de meest uiteenlopende redenen. Om er maar enkele te noemen: de detacheringsregels zouden niet alleen in de cabotage toegepast worden, maar ook in het internationale vervoer. Niet te controleren en een waarborg voor administratieve overlast, zeiden de vervoerders. De bonden hadden dan weer kritiek op de voorstellen inzake rij- en rusttijden die sociale dumping verder in de hand zouden werken. De verladers vonden dat de nieuwe regels geen antwoord gaven op het nakende capaciteitstekort. Dat zou enkel een verdere liberalisering kunnen vermijden. Om niet te spreken van het polariserend effect van de voorstellen: de kloof tussen de West-Europese en de Oost-Europese lidstaten werd niet kleiner, maar groter.

Vooral dat laatste kan Bulc verweten worden. Zij heeft de groeiende ontevredenheid in het Noordwesten van Europa over de teloorgang van de eigen transportsector totaal onderschat. Nochtans waren de signalen duidelijk: steeds meer lidstaten namen op eigen houtje maatregelen, zoals het opleggen van minimumlooneisen en het verbieden van het cabinekamperen. Dat de ministers van de betrokken lidstaten overgingen tot een ‘Road Alliance’ was een nog krachtiger signaal, dat ze eveneens negeerde.

En zo werd de soep een brij

En zo werd de soep een brij. Dat het Europees Parlement het Mobility Package terugfluit, was te vermijden. Maar het is gebeurd. Zelfs indien dat niet het geval was geweest, dan nog zaten we binnen enkele weken in eenzelfde situatie, wanneer de Raad van Transportministers zich had moeten uitspreken. Die is nog meer verdeeld dan het Parlement. De Road Alliance heeft daarom vorige maand een stemming over het Mobility Package verhinderd.

Hoe men het draait of keert: de kans dat er nog voor de Europese verkiezingen een akkoord komt over het mobiliteitspakket, is quasi onbestaande. De transportsector zal nog jaren moeten blijven roeien met de slechte riemen die hij nu heeft.

Het kan bijna niet anders dan dat de Europese Commissie – de volgende, welteverstaan – het werk grotendeels zal moeten herdoen. Ze moet zich daarbij neerleggen en zo snel mogelijk aan de slag gaan. Eigenlijk zou Violeta Bulc ontslag moeten nemen. Niet alleen omdat zij er niets van gebakken heeft, maar ook opdat een andere commissaris het voorbereidende werk kan starten en haar opvolger zo snel als mogelijk met nieuwe voorstellen kan afkomen. Die verbindend zijn, niet polariserend. Al zal dat niet gemakkelijk zijn.