50 jaar Logistiek Management bij KdG: alumnus Danny Deckers vertelt

In de aanloop naar het 50-jarig jubileum van de opleiding Logistiek Management aan de Karel de Grote-Hogeschool laten we alumni uit de afgelopen vijf decennia aan het woord. Danny Deckers, alumnus van de klas van '75, bijt de spits af.

Voor wie de Antwerpse haven een beetje kent, is Danny Deckers geen onbekende. Als senior advisor leidde hij ontelbare delegaties rond in het Havenhuis, en meer dan veertig jaar in de maritieme sfeer hebben hem een stevige voorraad anekdotes opgeleverd om al die bezoeken mee te kruiden. Officieel is Deckers sinds enkele weken met pensioen, maar dan nog blijft hij beschikbaar om delegaties te loodsen.

Tropenjaren 

Deckers is alumnus van een van de allereerste lichtingen van wat vandaag de opleiding Logistiek Management aan de Karel de Grote-Hogeschool heet. Deckers heeft de tropenjaren van de opleiding nog meegemaakt als student van 1973 tot 1975.

De opleiding was niet Danny’s eerste keuze, maar het vroege overlijden van zijn vader dwong hem ertoe een korte studie te kiezen. “Ik kende de haven niet. Zoals de meeste Antwerpenaars was ik weleens aan het Steen naar een Congoboot gaan kijken, maar dat was het zowat. Met mijn grootvader ging ik als klein jongetje jagen op de spoorterreinen die hij pachtte rond verdwenen dorpen als Wilmarsdonk."

De school heette toen nog Sint-Lodewijks, en de opleiding droeg de titel ‘Secretariaat Expeditie Scheepvaart'. Goed voor twee groepjes van een vijftiental studenten.

Café Trocadero 

“Eigen lokalen hadden we nog niet: de lessen gingen door in twee aftandse lokalen boven een kappersschool in de Everdijstraat. Accommodatie: nul. Gelukkig waren er enkele goede cafés in de buurt: Trocadero en ’t Ridderke. Omdat we geen faciliteiten hadden, moesten we daar wel heen. Met die kanttekening dat er in elke les afwezigheden werden genoteerd."

"Sommige vakken kun je je nu niet meer voorstellen: steno in Nederlands en Frans kan ik bijvoorbeeld nog perfect", gaat Deckers verder. "En volledig blind typen is geen probleem. Ook omdat dat vak gegeven werd door een prachtige vrouw, anders had ik zo niet mijn best gedaan denk ik (lacht).” Onmisbare skills in dat computerloze tijdvak.

De taalvakken waren een ander paar mouwen. “Engels, Frans en Duits waren even belangrijk als de hoofdvakken. Als je niet slaagde voor je taalvakken, had je een probleem. Daar plukt onze lichting nog steeds de vruchten van. Spijtig dat daar vandaag minder aandacht voor is.”

Zever en ambras

“We werden toen opgeleid voor een totaal gefractioneerde logistieke keten”, blikt Deckers terug. “Expediteurs, scheepsagenten, naties, stouwers en reders opereerden apart, met de nodige zever en ambras. Vandaag wordt er gesproken over supplychains.” Containers kwamen daar nog niet aan te pas. “Ik denk niet dat ik tijdens de opleiding één container heb gezien. Dat begon toen net in Amerika op te komen. Pas in mijn tweede job bij Satem, eind jaren ’70, kreeg ik containers te verwerken. Dat was iets voor de jonge gasten, vond men.”

Zeer gegeerd

Deckers heeft veel lof voor de oprichters van de opleiding, Hedwig Van Craenem en Wilfried De Ceuster. “De studenten van Sint-Lodewijks waren zeer gevraagd, zoals ik denk dat die van KdG vandaag ook nog zeer gegeerd zijn in het werkveld”, klinkt het.

Via Van Craenem raakte Deckers aan een stage bij Ahlers en zo begon een rijkgeschakeerde carrière die onlangs werd bekroond met zijn pensionering.  Ook Deckers’ klasgenoten van toen zwermden uit in de Antwerpse haven en verder. Ze bleven en blijven elkaar zien.

“Ik kijk met veel dankbaarheid terug op die jaren en ben blij dat ik heb kunnen regelen dat het Jubileum in het Havenhuis gevierd kan worden. Echt waar, als ik vandaag moest kiezen, ik deed het opnieuw”, besluit Deckers.

Michiel Leen